Categories:> Geen onderdeel van een categorie

Werkreis Italie

Voor het eerst in acht jaar een hele week weg zonder mijn man en kinderen… ik kon mee met een vriendin op werkreis naar Italië. Zij was uitgenodigd als artist-in-residence bij Novanta90.com en ik kreeg de kans om met haar mee te gaan en mij ook door het prachtige Toscane te laten inspireren en daar te werken.

Novanta is gevestigd in Borgo di Gello, een 1000-jaar oud dorpje. Het is een Pop Up Hotel, opgezet door een paar ondernemers uit Nederland die in een paar jaar tijd het oude verlaten dorpje nieuw leven hebben ingeblazen. De huizen worden opgeknapt en ingericht, je kunt er naartoe voor vakantie en dan wordt er ook nog fantastisch voor je gekookt met de meest lekkere producten van de buren op de berg.

Een week lang konden we wandelen, werd er gekookt, was het genieten en heerlijk schilderen en tekenen. Met een paar materialen zoals inkt, ecoline en aquarelverf werkte ik aan een hele serie tekeningen. Aangezien ik heel intuïtief werk, zie je ook echt de kleuren, vormen en rust van de omgeving terug in die serie die ik de ‘Novanta collectie’ heb genoemd.

Al jaren had ik het idee om eens met afvalhout, een hamer en een paar spijkers dingen te gaan maken, ‘assemblages’ zoals dat zo mooi heet in de kunstwereld.

Bij een wandeling vond ik een hele oude snijplank, deze lag half onder de grond, de plank zou wel eens meer dan 100 jaar oud kunnen zijn. Vervolgens vond ik op andere plekken, zoals bij de ruïne van de school van het 1000 jaar oude dorp, nog andere materialen waarmee ik wel aan de slag kon.Ik vroeg een hamer en spijkers en ben ‘koppen’ gaan timmeren. Ik had er zoveel plezier in!

Een tijd geleden zag ik een prachtige documentaire over de kunstenares Eva Hesse, zij was bevriend met de bekende beeldhouwer Sol le Witt. Eva liep vaak vast in haar werk en ideeën en Sol le Witt spoorde haar steeds aan om ‘gewoon te gaan spelen’. Hij zei dat het zo belangrijk was voor kunstenaars om te spelen, want pas dan kom je tot nieuwe ontdekkingen, vind je iets nieuws uit en ga je jezelf en anderen verrassen.

Precies zo voelde het voor mij ook toen ik daar met al mijn verzamelde houtjes en touwtjes, bouwmateriaal, schroefjes en dopjes en ander afval aan het experimenteren was.

Thuis werk ik meestal in mijn atelier en ben ik wel vrij om te kiezen wat ik ga maken en hoe groot ik wil werken, maar daar op die berg in Toscane was er geen vooropgesteld doel aan verbonden, het was geen ‘werk’ en dat leverde zoveel plezier en uiteindelijk ook hele nieuwe kunstwerkjes op waar ik zelf ontzettend tevreden over ben.

Een aantal ‘kopjes’ die ik maakte liet ik op de berg achter, verstopt in bomen of bij een gebouw, met het idee dat ze mensen gaan verrassen die daar straks op vakantie zijn.

Het gezicht van de snijplank heb ik meegenomen en staat nu in mijn atelier, het is mijn souvenir aan een fantastische inspirerend plek waar ik enorm heb genoten en hoop nog eens naar terug te keren.